Οχι, θ'αλλάξω τη σκιά μου, αυτή φταίει για όλα...

Με την καταχνια ριγμενη στους ωμους..

την χοβολη του μεσημεριου στα ματια...

αυτη η νυχτα...!!!!

Αληθεια που μπορει να εισαι;;;

Καποτε σε στιγμες σιωπης..ορθωνεται ενα γιατι μεσα,μου...!!!

Επικινδυνο τολμημα...!!!

Ω!! μη φανταστεις.. σ' αυτες τις περιπτωσεις, το εγω και η θεληση μου, απουσιαζουν...!!!!

Αναμενοι πυρσοι τα ματια σου...!!!

Για ποιο πολεμο να ετοιμαζεσαι παλι;;;

Δακρυζει η αβυσος οταν βυθιζομαι,στο πουθενα!!!

Και το οκτω ξαπλωμενο [συμβολο του απειρου] παντα μπροστα μου,

οταν φωναζω σ' αγαπω...!!!

Κλειδωνιζομενη στο εκει , χωρις να ειμαι εδω...

αναπολω τα μερη που δεν βρεθηκα δεν αγγιξα δεν ενιωσα δεν..

με τον γλυκοπικρο οινο των απουσιων στο στομα.. 

Καταλαβαινα νεφελωδως,με μια σωστη δοση εκπληξης και πικριας...

αυτη η ασπιδα προοριζοταν για μενα;;[η ταν η επι τας]

λες και μπορουσα, να ζυγισω την δυνατοτητα. ν' αποφασισω τωρα η μετα;;

Ναι θα μπορουσα..θα μπορουσα να σε σκοτωσω..η...η να ζητησω ελεος..!!

Οχι θ' αλλαξω την σκια μου....!!Αυτη φταιει για ολα..

συνεχως παιρνει την μορφη σου, και...!!!

Μα κοιτα... ετσι στα ξαφνικα βγηκε το φεγγαρι...!!!!

Ξερεις ειναι και κεινο το φουστανι.. στην γωνια της ντουλαπας..

αμεταθετο παντα... φανταζει ξετερα ονειροπολο και χαρουμενο..!!!

Καπου καπου τις νυχτες σε ωρες σιωπηλες,

ακουω στο πατωμα το θροισμα του, σαν καποιο αορατο  σωμα,

να το φορεσε....εσυ απεναντι να μου γνεφεις ,

με κεινο το μοναδικα γοητευτικο χαμογελο σου..!!!

Ενω περα μακρια..

 ακουγεται.. οδυνηρα.. χαρμοσυνος...

 ο ηχος  μιας καμπανας...!!!!



Μια καληνυχτα.. ενας ηχος..

Ποση θλιψη μπορει να χωρεσει μια  θυμιση; 

Ποσο φως μια λαμψη;

Ποσες φορες σηκωσα το κεφαλι μου κι'αγναντεψα τ' αστερια;

Ποσες φορες εκλεισα τα ματια μου και βρισκοσουν διπλα μου;

Ποση σιωπη χωραει σε μια κραυγη;

 Ποσος πονος σ'ενα θαυμα;
Ποση αγαπη  σ' ενα βλεμα;

Αλιμονο, αν εχεις την τυχη να γνωρισεις το τελειο..

εχεις την ατυχια, να μην το ξεχασεις ποτε..!!!!


Τελικα...ηταν ..για...μας ....!!!

Νυχτωνει...Φορτωμενες σουρουπο οι ελιες..

Χιλιες μικρες ερωτευμενες αμφιβολιες

κατεβαινουν τις σκαλες, τιτιβιζοντας...!!!

Γνωσεις εσχατες, αγαπες, εχθρητες...

παραμονευουν, κρυμμενες στις φυλλωσιες...!! 

Ενα αναστεναγμος αγκαλιαστηκε με την θλιψη μου...!!!

Κοιταξα την θαλασσα...σε σκεφτηκα..γαλαζια θεληση τα ματια σου..!!!

Ενα χαμογελο κρεμαστηκε στο περβαζι...δικο σου θα'ναι μαλλον..!!!

Αναδιφησεις...!!!Ακουω και τωρα... την κατεδαφιση του οριζοντα,

ωρα με την ωρα αναμεσα μας...σε μια απλη διασταυρωση βλεμματος..!!!

Θ΄ αναστεναξεις αραγε και θα χαμογελασεις, αναβοντας ενα τσιγαρο..

και θα ξαναχωθεις μεσα σε καποιο αριστουργημα σου, που λεει παρα πολλα..;;;

Εγω θ' αγνατεψω το φεγγαρι, μελανχολικα...γιατι υπαρχεις στο καθε τι..!!!!

Βρισκομαι παρα πολυ κοντα στο κεντρο του ειναι μου  για να'μαι χαρουμενη...!!! 

Και σ' αγαπω παρα πολυ... για να νιωθω μοναδικη....!!!!

Τελικα..ηταν.. για.. μας..η βασιλεια, η δυναμη και η δοξα...!!!! 


Στις χαραυγες ξεχνιεμαι!!!!

Μια ασημενια σταγονα επεσε στο χερι μου...

κλειδωμενα μεσα της τα χρωματα της ιριδος...

πρωινη δροσοσταλια...!!!

Η πεταλουδα ξυπνησε απ' τον ηχο της..

τεντωσε τα φτερα της, πεταξε στην τριανταφυλλια,

για ενα καλο πρωινο..!!

Ενας γλαρος βουτηξε στην θαλασσα και ξαναβγηκε

μ' ενα ψαρι, στο ραμφος του..!!

Περα μακρια, ενας γυφτος διαλαλουσε τα πηλινα

αριστουργηματα του..!!!

Και εγω επρεπε να φυγω...

Εφιαξα ενα σαντουιτς,σε αλλεπαλληλα στρωματα,

χαρας και πονου...!!

Ενα καφε με δακρυ και χαμογελο..!!!

Καποιος λεει πως οι επιλογες πληρωνονται...!!!

Εγω παλι λεω πως ειναι σεβαστες...!!!

ΚΑΛΗΜΕΡΑ...!!!


Οταν...!!!!

Αναγαλιασμα της αγαπης, τουτος ο Ερωτας!!!!!

Φλεγοντας με την μπακιρενια και βυσσινια..

γυμνια της ομορφιας του τα βουνα, τη θαλασσα...!!!

Οβραχος που λουζεται στο κυμα  πνιγεται μεσ'

στην κοκκινη τρελλα του... προκαλωντας την

ιδια την φυση να παραβγει στην γοητεια του...!!!!

Αληθεια ποιος θελει να ζει αιωνια οταν η ομορφια

ειναι θνητη;

Θα προτιμουσα να'μαι μια ανεμωνα που φυτρωσε,

στην γλαστρα σου καταλαθως και τραβηξε το

εκπληκτο βλεμμα σου...ν΄ ακουγα την φωνη σου

να λεει τρυφερα ...!!!! Ανεμολουλουδο... στο μπαλκονι μου...!!!

Ετσι δεν λες και τις ανεμωνες...;;;;


Ω!! σε παρακαλω μην φυγεις....

Αυτο που επεφτε αδιακοπα στην αντιληψη μου,

ηταν ο αερας και η φωνη σου..!!!

Η ακουραστη ανεξαντλητη  επιμονη σας,

 τυλιγε ,το σπιτι ,τις ελιες, την κληματαρια,

που ειδη ταλαιπωριμενη με τοσο βαρος

δεν αντεχε αλλο.....ουτε και  γω εμενα....!!!!

Η φωνη σου.. ο ανεμος.... και συ... = Ενα!!!!

Αυτο το συνοθυλευμα ...

δεν ηταν ενας ηχος, ηταν μια ασταματητη μαρμαρυγη...!!!!

Ενας κραδασμος γης και δικος μου..!!!!

Αχ αυτη σου την αρμονια να δενεσαι,

 με τα στοιχεια της φυσης, τοσο μοναδικα...

την ενιωθα πανω στο κορμι μου..

σαν  ονειρο ...!!!

οι σκεψεις μου.....η ανασα σου... οι μνημες...

σφηροκοπουσαν ακαταπαυστα..το σωμα μου!!!!

Φευγαν και ξαναγυριζαν με το χαραμα..

σ' ενα ρυθμο.. που εβγαινε απο μεσα μου...!!!

Ενας σφυγμος σε πεντε χρονους,σεισμος απο δονησεις...

που στροβιλιζοταν διαρκως προς την θαλασσα...

το ροζ των βουνων... το θολο τ' ουρανου..

ωσπου ολοκληρος ο κοσμος υψωνοταν.. ζωντανος..

σ'ενα κορμι ερωτευμενο....!!!!

Μια αισθησιακη αντιληψη, που την ρυθμιζε,

η φωνη σου ,η ανασα σου, Εσυ....

και γω μαγεμενη....

Εν μεσω θεου και ανθρωπων!!!!!

!!!!!!!!

Ω!! σε παρακαλω μην φυγεις...

τις νυχτες με ξυπναει, η σιωπη...

Η αποτομη  συγη,

σπαει τα εξαισια δεσμα σου..

Κοβει τη μαγεια, σε φετες απελπισιας

ανακαλυπτω ξαφνικα την μονωση μου...!!!!

Μονο οταν εισαι εδω.... γαληνευω...

μαγεμενη... τυλιγμενει απ τον ρυθμο της ανασας σου...

μεσ' στο λικνο  των ματιων σου.....

ξανακοιμαμαι....!!!!!!!  


Με ολους εμας τι θα γινει...????

ΤΟ γερμα εφερε ενα αερακι που παρισφρυει,

προς ολες τις κατευθυνσεις..βλεμμα που σβηνει πανω σε αριθμους και αναβει

σε φοβο οιωνων και παραισθησεων...Πειθεις λοιπον τον φοβο με μια γερη

δοση αλκοολ να περιμενει...και ετσι νιωθεις ελευθερος..για λιγο......!!!Μετα ερχεται..

Σ' αυτο το σημειο δεν υπαρχει ... κλαμα, προσευχη, ανταρα αρκετη για να περασει..

Ντορος μακρυνων γεγονοτων.. αντηχουν στην σιωπη της θαλασσας... αγριοτητες

 προδοσιες, λεηλασιες.......!!!!!

Εφθασε λοιπον....Υψιστη προφητεια μαντειου, τα μελλουμενα.....!!!!

Και η φωνη της κασανδρας...Απο τα βαθη των αιωνων....Να μιλαει.. για

το σπανιο και παντοδυναμο ..προνομιο ...να ζωντανευει .. το αθικτο..το καθαρο..

ενισχυμενο.. απο τον τρομο των ισχυρων.... για την σκοτεινη δυναμη των ταπεινων....!!!

E

Και ηρθε η ωρα να γονατισουμε στην επιεικεια που μας προσφερεται..!!!

Κατι που ειναι τροπος ζωης σε γραμματεις και φαρισαιους...αυτοι μονον

ξερουν  να υποκλινονται μπροστα στον φοβο....!!!!!Με τους αλλους ομως

τους μοναχικους , τους παλαβους, τους ονειροπολους...με την υπερανθρωπη δυναμη του ενστικτου , καθαρη και πεισματικη εμμονη σε μια τρελα ανευ οριων, με τεραστια ισχυ....

με αυτους που αρνουνται το ευλογο,τη ζωη, το υποτιθεμενο καθηκον ζωης.....???

Με ολους εμας του αρτου και υδατος ...που δεν καταφεραμε αυτες τις φριχτες,

διαπεραστικες φωνες να τις μεταφρασουμε σ' ανθρωπινο ηχο... τι θα γινει...??????????????


Καλη σου νυχτα.....

..


Πως αλλιως..αλλωστε..καρδια μου!!!!!!!!!!!!!


Αφιερωμενο.

Στο πάτωμα τα ρούχα σου αδειανά
μετάξια του κορμιού σου είναι φτερά
τ' αγγίζω κι είν' ο κόσμος σου ξανά που επιστρέφει

Τα χείλη σου το σχήμα του κορμιού
η αγάπη σου που απλώθηκε παντού
η αγάπη που δε θέλησα αλλού να δοκιμάσω

Η αγάπη έχει τη μορφή και τ' όνομά σου
έχει τα χείλη λέει τα λόγια τα δικά σου
πάντα γελάει με το χρώμα της φωνής σου
κι έχει τη γεύση από την πίκρα της φυγής σου

Η αγάπη έχει τη μορφή και τ' όνομά σου
έχει τα χείλη λέει τα λόγια τα δικά σου
πάντα γελάει με το χρώμα της φωνής σου
κι έχει τη γεύση από την πίκρα της φυγής σου

Τα χείλη σου.......

Σιγουρα δεν στο εχουν κλεψει...!!!


τι σημαινει να σε σκεφτομαι...

Ξεχαστηκε το φως μεσα στα ματια σου

κι ανετειλε ο ηλιος μες στο βλεμμα σου...!!!

τι ιστορια κι αυτη να κανεις οτι θες.....

Εχθες μπηκες μες το κεφαλι μου..

για να με ρωτησεις, τι σημαινει να σε σκεφτομαι?

Τι σημαινει να σκεφτομαι εσενα..που τα παιδικα μου χρονια,

λικνισαν οι ιστοριες του προπαπου σου...!!!

Τι σημαινει?φωναξα, και  ο υβισκος θυσιασε το υστατο

λουλουδι του σπονδη στο ονομα σου...

Να σκεφτομαι εσενα ...

θυμαμαι μια φορα που ειχες χωσει τον ανεμο μεσα στο πουκαμισο σου

και τον αφησες σε μια ψαροβαρκα να παει βολτα...

Μετα... μετα με πηρες αγκαλια και φυγαμε..

Εγω και συ!!!

Αυτος κι αυτη!!!

Εμεις και μας!!

Τι σημαινει να σε  σκεφτομαι....

Και τρομαγμενη, βουτηξα στα αδυτα της ψυχης μου

μηπως και δεν κατοικεις σε καποιο απειροελαχιστο σημειο της!!!

Με το αποβραδο,  καταλιαγιαζουν οι λυγμοι,

στερευουν οι αντιστασεις,

αναθαρευει η ελπιδα,

ολα σωπαινουν..ακουγεται η σιγη..

τοτε παιρνω το δρομακι με τις ανθισμενες μερες..

τρεχω να προλαβω το δικο μου κυμα στην ακρη του δειλινου

πιστος θεματοφυλακας  της σκεψηςμου για σενα...

ατμιζουν οι βραχοι ανασες αλμυρας..

κλωσουν οι γλαροι θνητα λιθαρια..

δροσουλιτες  μαγευουν με μυθους και ειδωλα

πυκνωνουν οι ισκιοι των  βουνων..

και δειλα χαραζουν τη ζωγραφια σου!!!!!

τι σημαινει αληθεια να σε σκεφτομαι αγαπη μου??????????


Αυτα που εμειναν βουβα.......

Εν αρχη ειναι ο λογος...

Ποιος λογος?

Ο δικος σου!!!

Τι κανεις ?

Νομιζω οτι εχω τρελαθει...

Γιατι..επειδη εξακολουθεις να μ' αγαπας... παραυτα..

Ακριβως ''παραυτα''

Σε θελω..

Παρε με..

Για ποσο?

Για οσο...

Θελω να ερθω..

Ε..λ..α..

Θελω να μ' αγαπας

Σ' αγαπω..

Θελω να φυγω

Φυγε..

Γιατι μ' αγαπας?

Γιατι εισαι εσυ ...δεν θα μπορουσα ν' αγαπησω κατι αλλο...!!!!

Ποτε ?

Ποτε !!

Για ποσο?

Για παντα..

Θελω το χθες...

Εδω ειναι....

Θελω εσενα!

Mε.. κατ..εχεις.....

Δεν ξερω αυριο αν.....

Ουτε εγω...

Δεν σε μπορω..

Το ξερω..

Μα σ' αγαπω...

Και 'γω..

Που παμε ?

Παντου..

Σε θελω..

με εχεις..

Μαλλον δεν μ' αγαπας..

Ε, αυτο .. θα.. ηθελα.. να.. ειναι.. αληθεια..

Λες ψεματα...

το ειρωνικον της υποθεσης...εχετε δικιο...

Δεν με θελεις...

χα χα εδω εχετε αδικο...

Που βρισκομαστε?

Στην αρχη..

Ποια αρχη?

ΤΩΝ ΠΑΝΤΩΝ !!!!!!!!!!!!